vrijdag 29 april 2011

Struikelstenen, kleine monumenten

Oorspronkelijk heten ze “Stolpersteine” (stolpern betekent struikelen in het Duits). Ze vormen een tastbare herinnering aan de Jodenvervolging in de openbare ruimte. Kubusvormige betonnen stenen met een messing bovenplaat, met daarin gegraveerd de gegevens van slachtoffers: naam, plaats en datum. Vele kleine monumenten die samen een enorm monument vormen.

De stenen worden geplaatst in het trottoir voor de huizen waaruit de Joden verdreven en vermoord zijn, naar een idee van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. Hij legde in 1997 illegaal de eerste Stolperstein in Berlijn. Later werd toestemming verleend. Het publiek kan een steen adopteren. Ook in Nederland raken we inmiddels vertrouwd met het idee Struikelsteen. Op 28 april werden er in de Amsterdamse Vrolikstraat nog zes gelegd ter nagedachtenis aan evenzoveel omgekomen familieleden van Channa Walvisch. (Zie Het Parool van 28 april.)

Eigenlijk zijn het natuurlijk geen bronnen. Ze vormen eerder een aanleiding om in de bronnen te duiken. Een soort knoop in een zakdoek, uitgevoerd in beton en messing.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten